SPIS TREŚCI

69 Dostęp endodontyczny 

Heike Steffen 
Optymalny dostęp do systemu endodontycznego stanowi podstawowy warunek udanego leczenia kanałowego. Błędy popełnione na tym etapie mogą zagrażać powodzeniu całego leczenia. Dlatego należy poświęcić wystarczającą ilość czasu i uwagi na planowanie oraz dopasowanie tej procedury do indywidualnych warunków anatomicznych.

77 Wkład koronowo-korzeniowy: kiedy – a jeżeli tak – to jak?  

Anh Duc Nguyen, Christian Ralf Gernhardt, Kerstin Bitter
Docelową odbudowę zęba należy traktować od początku jako integralny element leczenia endodontycznego, ponieważ w istotnej mierze decyduje to, oprócz odpowiedniego leczenia kanałowego, o długoczasowym zachowaniu zęba. Ząb należy zatem odbudować niezwłocznie po leczeniu endodontycznym. Uzupełnienie adhezyjne wykonywane bezpośrednio po wypełnieniu kanału powinno być szczelne bakteryjnie i musi zapewniać odpowiednią odporność na złamanie – przynajmniej tymczasowo, do momentu wykonania docelowego zaopatrzenia protetycznego. Wybierając metodę odbudowy zęba należy uwzględnić stopień jego zniszczenia, rodzaj zęba, utratę przyczepu, stosunek korona–korzeń oraz kompleksowe planowanie protetyczne. Czynniki te decydują o wyborze pomiędzy rekonstrukcjami pośrednimi a bezpośrednimi oraz o konieczności umieszczenia wkładu w kanale korzeniowym. Wykonanie wkładu koronowo-korzeniowego jest wskazane przy dużym zniszczeniu korony klinicznej zęba leczonego endodontycznie w celu poprawy retencji korony protetycznej.

87 Zachowanie żywotności zęba po urazie 

Florin Eggmann, Thomas Connert, Roland Weiger
Urazy zębów występują najczęściej u młodych pacjentów i dotyczą zwykle zębów przednich szczęki. W zależności od rodzaju i zakresu uszkodzenia w różnym stopniu objęta jest również miazga. W przypadku złamań korony z objęciem miazgi bardzo korzystną prognostycznie metodą jest częściowa pulpotomia, ponieważ zmiany zapalne ograniczają się na ogół do powierzchownych części miazgi. Usunięcie około 2 mm miazgi z dużym prawdopodobieństwem umożliwia zachowanie zdrowej miazgi resztkowej o zdolności regeneracyjnej. Jako materiały do pokrywania sprawdzają się zawiesiny wodorotlenku wapnia oraz stabilne kolorystycznie cementy na bazie krzemianu wapnia. Konieczne są regularne kontrole kliniczne. Ogólnie, częściowa pulpotomia po urazie zębów stanowi popartą dowodami naukowymi opcję leczenia pozwalającą zachować żywotność zęba i charakteryzującą się bardzo dobrą prognozą długoterminową. 

95 Opcje leczenia ankylozy pourazowej  

Peggy Herrmann, Nadine Schlüter, Gabriel Krastl, Ralf Krug 
Ankyloza pourazowa w wyniku ciężkich obrażeń stałych zębów przednich u pacjentów będących jeszcze w fazie wzrostu wpływa negatywnie na rozwój szczęk. Istnieją różne koncepcje terapeutyczne dla poszczególnych etapów wymiany uzębienia, uwzględniające proces wzrostu w zależności od płci. W artykule opisano potencjalne metody leczenia i ich przykłady kliniczne oraz wyjaśniono, w jaki sposób wiek i progresja ankylozy wpływają na zachowanie zęba. Zaprezentowano także różne opcje postępowania w zależności od wieku pacjenta.

105 Błędy & Problemy
Pierwsza wizyta po urazie zęba  

Tom Hölters, Ingo Buttchereit
W rubryce „Błędy & Problemy” opisujemy pokrótce (codzienne) błędy, a także problemy leczenia endodontycznego, ich przyczyny i zapobieganie oraz możliwości radzenia sobie z nimi. Można – ale nie trzeba – cytować tutaj także odpowiednie piśmiennictwo. Zapraszamy wszystkich czytelników do poddawania pod dyskusję ich własnych doświadczeń – może być także anonimowo. Redakcja służy pomocą w opracowaniu artykułów. 

111 Schemat urazów zębów  

Matthias Widbiller

121 Ekstruzja ortodontyczna
Alternatywa dla ekstruzji chirurgicznej  

Fabian Schwarz, Gabriel Krastl, Ralf Krug
Odbudowa zębów ze złamaniem korony i korzenia jest szczególnie wymagająca technicznie z uwagi na zwykle bliskie położenie uszkodzenia względem kości. Szczególnie osuszenie pola zabiegowego, nieodzowne przy zastosowaniu techniki adhezyjnej, stwarza nierzadko spore problemy. Dodatkowo zachowanie szerokości biologicznej jest także krytyczne z periodontologicznego punktu widzenia. Z tego względu w wielu przypadkach konieczne jest przeprowadzenie wstępnych czynności umożliwiających odbudowę zęba. Sukces leczenia periodontologicznego zależy od stabilnych, wolnych od podrażnień warunków w zakresie tkanek miękkich, szczególnie w obszarze wyrostka zębodołowego graniczącym z odbudowywanym ubytkiem. Endodontycznie – w zależności od wielkości ubytku i prognozy protetycznej zęba – można rozważyć albo zachowanie żywotności zęba poprzez przeprowadzenie ekstruzji ortodontycznej, albo jego dewitalizację, a następnie ekstruzję chirurgiczną.