SPIS TREŚCI

6 Szynowanie zębów u pacjentów z zaawansowanym zapaleniem przyzębia
Bettina Dannewitz, Peter Eickholz
Zaawansowane zapalenie przyzębia może prowadzić do rozchwiania zębów. Szynowanie stabilizuje zęby i zwiększa komfort żucia pacjenta. Zęby można zszynować na wszystkich etapach systematycznego leczenia zapalenia przyzębia, szczególnie przed instrumentacją poddziąsłową, aby ułatwić leczenie oraz przed zabiegami chirurgicznymi na przyzębiu (szczególnie regeneracyjnymi) w celu poprawy przylegania skrzepu krwi do powierzchni korzenia w czasie gojenia rany. 

18 Dopasowanie i polerowanie monolitycznych rekonstrukcji protetycznych
Zalecenia dla gabinetów stomatologicznych oraz laboratoriów protetycznych
Sven Rinke, Torsten Wassmann, Ralf Bürgers, Matthias Rödiger
Jakość powierzchni monolitycznych rekonstrukcji protetycznych ma decydujące znaczenie w kontekście unikania niepożądanych zdarzeń klinicznych. W codziennej praktyce często konieczne jest dopasowanie kontaktów zwarciowych lub stycznych przed, ale także i po zacementowaniu uzupełnienia. W artykule opisano konieczne zabiegi przed i po dopasowaniu monolitycznych rekonstrukcji protetycznych w jamie ustnej.

28 Starcie zębów: protokoły adhezyjne dla pełnej rehabilitacji jamy ustnej uzupełnieniami ceramicznymi
Annalisa Mazzoni, Lorenzo Breschi, Vincenzo Castellano, Edoardo Mancuso
Postęp w stomatologii adhezyjnej umożliwił odbudowę startych zębów przy ich minimalnym lub wręcz zerowym opracowaniu, zapewniając doskonałe rezultaty estetyczne i funkcjonalne przy jednoczesnym zachowaniu integralności pozostałej struktury zęba. Artykuł przedstawia metodę leczenia, która łączy zarówno podejście cyfrowe, jak i analogowe w celu zmaksymalizowania precyzji oraz jakości docelowych uzupełnień protetycznych. Realizacja kliniczna opierała się na trzech głównych filarach: planowaniu uwzględniającym wygląd twarzy pacjenta, zachowaniu tkanek oraz standardowych protokołach adhezyjnych.

44 Przywrócenie funkcji i estetyki: opis przypadku kompleksowej rehabilitacji pacjenta z ciężkim bruksizmem
Lukas Wichnalek, Jaroslaw Chrobot
W czasach, w których szybkość jest priorytetem, stomatologia w stylu slow (slow dentistry) pokazuje, jak ważna jest dokładność i precyzja w uzyskaniu długotrwałych rezultatów oraz wysokiej jakości. Złożone przypadki kliniczne, takie jak rehabilitacja pacjentów z ciężkim bruksizmem i utratą pionowego wymiaru zwarcia wymagają metodycznego, przemyślanego podejścia, aby zapewnić optymalną funkcję, estetykę oraz wytrzymałość uzupełnień. Pośpiech w czasie leczenia może mieć negatywny wpływ na jego rezultaty, ryzykując nie tylko zdrowiem zębów, ale także ogólnym samopoczuciem i zwiększeniem ryzyka rozwoju poważniejszych schorzeń, takich jak dysfunkcje czaszkowo-żuchwowe. Taka filozofia powolnego tempa stawia na pierwszym miejscu zabiegi minimalnie inwazyjne oraz komfort pacjenta, zapewniając, że każdy krok przyczynia się do sukcesu. W przypadku przedstawionym w artykule leczenie trwało około 1,5 roku, a zasady slow dentistry pozwoliły na terapię etapową, ciągłą ocenę i adaptację pacjenta. 

60 Cyfrowa transformacja w protetyce – jak długo jeszcze będziemy wykorzystywać metody analogowe?
Sven Rinke, Matthias Rödiger, Ralf Bürgers
Skaner wewnątrzustny, skaner twarzy, cyfrowy przepływ pracy, technologia CAD/CAM W ostatnich dziesięcioleciach byliśmy świadkami dynamicznego rozwoju procesów cyfrowych. Dzięki temu niektóre z etapów stomatologicznego leczenia protetycznego można obecnie realizować wyłącznie metodami cyfrowymi. Stały rozwój skanerów wewnątrz- i zewnątrzustnych oraz coraz szersze zastosowanie sztucznej inteligencji w oprogramowaniach komputerowych zwiększa wachlarz opcji leczenia, w których wykorzystywane są wyłącznie technologie cyfrowe. Te wszystkie innowacje wymagają stałej adaptacji i optymalizacji procesów roboczych w gabinecie stomatologicznym oraz w laboratorium protetycznym.