SPIS TREŚCI

262 Zastosowanie techniki „rzeźbienia krawędzi brzeżnej” w licówkach kompozytowych w odcinku przednim
Zastosowanie kliniczne w przypadku uogólnionych diastem
Renato Voss Rosa, Bruna Luiza do Nascimento, Camila Sobral Sampaio, Ronaldo Hirata
Cel: Celem badania było zamknięcie mnogich diastem. Stanowi to istotne wyzwanie dla lekarzy, biorąc pod uwagę względy estetyczne i potrzebę precyzyjnego odtworzenia tkanek zęba. Chociaż warstwowa aplikacja kompozytu w technice bezpośredniej jest wymagająca, okazuje się być skuteczną metodą zmiany anatomii zęba. Artykuł przedstawia technikę modelowania przeznaczoną do wykonania licówek kompozytowych w odcinku przednim, podkreślając znaczenie rekonstrukcji krawędzi brzeżnej przed odbudową szkliwa na powierzchni przedsionkowej. Rozważania kliniczne: Praca ta omawia szczegółowo zamknięcie mnogich diastem techniką bezpośrednią przy użyciu żywicy kompozytowej bez wcześniejszej preparacji, koncentrując się na poszerzeniu powierzchni podniebiennej poprzez warstwowe nakładanie żywicy kompozytowej, a następnie modelowanie krawędzi brzeżnej. Aby ułatwić aplikację żywicy wzdłuż krawędzi brzeżnej wykorzystano pasek z mylaru. Zastosowano izolację koferdamem i zabezpieczono nicią dentystyczną. Docelowy rezultat estetyczny uzyskano poprzez staranne wykończenie i polerowanie. Wnioski: Przedstawiona technika skoncentrowana na odtworzeniu kształtu krawędzi brzeżnej usprawnia proces stratyfikacji, a także znacząco skraca czas wykończenia i polerowania. Chociaż opanowanie tej techniki wymaga praktyki, jej zastosowanie znacząco przyczynia się do uzyskania sukcesu estetycznego i funkcjonalnego, poprawia punkty styczne, przez co zapobiega stanom zapalnym dziąsła przy odbudowie zębów przednich.

270  Zamykanie braków zębowych w strefie estetycznej: mosty adhezyjne
Konrad H. Meyenberg
Minimalnie inwazyjną możliwością rekonstrukcji pojedynczych braków zębowych jest otwarcie braku, opcjonalne kondycjonowanie miejsca podparcia dla przęsła i wykonanie pełnoceramicznego mostu adhezyjnego. Artykuł przedstawia dwa rozwiązania przy braku zawiązków zębowych w odcinku przednim z zastosowaniem różnych materiałów i procedur przygotowawczych. Po raz pierwszy ukazał się w języku angielskim w 2023 roku w książce „Restorative gap management in the esthetic zone” Konrada H. Meyenberga w Quintessence Publishing.

290 Ile zabiegów profilaktycznych są w stanie znieść uzupełnienia protetyczne?
Märit Martha Müller, Florian Fuchs, Andreas König, Dirk Ziebolz, Sebastian Hahnel
Profesjonalne oczyszczanie zębów, określane obecnie jako profesjonalne mechaniczne usuwanie biofilmu (professional mechanical biofilm removal, PMPR) to szereg zabiegów, w których wykorzystuje się różne materiały, urządzenia oraz narzędzia. Do mechanicznego usuwania twardych i miękkich osadów czy biofilmu używa się między innymi instrumentów ręcznych, a także urządzeń dźwiękowych, ultradźwiękowych i piaskarek. Jako produkty do piaskowania wykorzystuje się wodorowęglan sodu, glicynę i erytrytol. Ponadto stosuje się także roztwory antybakteryjne, a na koniec produkty zawierające fluorek. Materiały te mogą wpływać na uzupełnienia protetyczne wykonane z kompozytów, ceramik infiltrowanych polimerami, ceramik szklanych i tlenku cyrkonu. Dlatego tak ważne przed zastosowaniem PMPR jest poznanie właściwości rekonstrukcji protetycznych użytkowanych przez danego pacjenta i dopasowanie do nich indywidualnej procedury postępowania. Szczególną uwagę należy zwrócić na przejście pomiędzy tkankami zęba a uzupełnieniem.

300 Zachowanie zębów/leczenie pacjentów z chorobami przyzębia
Niklaus P. Lang, Kiri N. Lang
W minionych dziesięcioleciach zęby z zaawansowanym uszkodzeniem przyzębia były często usuwane i zastępowane implantami. Metoda ta nie opierała się jednak na potwierdzonych dowodach naukowych i w wielu przypadkach prowadziła do nieadekwatnego nadmiernego leczenia. W artykule przedstawiono na przykładzie konkretnego pacjenta z zaawansowanym zapaleniem przyzębia, w jaki sposób celowane leczenie antybakteryjne umożliwia zachowanie zębów naturalnych i jednocześnie ułatwia leczenie protetyczne. Usunięte zostały tylko zęby z utratą przyczepu aż do wierzchołka korzenia, zewnętrzną resorpcją korzenia lub z próchnicą w obrębie furkacji. Dzięki temu można było przeprowadzić rehabilitację protetyczną z minimalną liczbą implantów – czyli w sposób znacznie bardziej zachowawczy niż w przypadku radykalnej strategii ekstrakcyjnej. Skuteczne zarządzanie periodontologiczną sytuacją wyjściową polegało w głównej mierze na dobrej współpracy ze strony pacjenta oraz na konsekwentnej realizacji ustrukturyzowanej antybakteryjnej koncepcji leczenia. Dokumentacja przebiegu leczenia pokazuje, że kompetentne leczenie pozwala zachować długoterminowo również zęby z silnie uszkodzonym przyzębiem oraz przeprowadzić rehabilitację czynnościową i estetyczną.

314 Technologie cyfrowe w leczeniu estetycznym
Maria Grazia Di Gregorio-Schininà, Malin Janson
Integracja technologii cyfrowych w leczeniu stomatologicznym pozwala na utworzenie dokładnego planu leczenia i optymalizację procesów interdyscyplinarnych. Szczególnie wykorzystanie trójwymiarowego skanu twarzy oraz skanu wewnątrzustnego wpływa korzystnie na analizę estetyczną i czynnościową. Technologie cyfrowe wspierają opracowywanie precyzyjnego planu leczenia, zwiększają przejrzystość procesu decyzyjnego i polepszają akceptację dzięki realistycznej symulacji.