QLS 3/2020

30 zł
Dostępność : Natychmiast
+ -
  • Oprawa: Miękka
  • Liczba stron: 64
  • ISSN: 0944-3010

SPIS TREŚCI

132 Rehabilitacja i długoczasowe zachowanie uśmiechu: tricki w leczeniu zębów przednich

Éric Van Dooren, Romy Makhoul

Etap użytkowania uzupełnienia tymczasowego w stomatologii estetycznej ma istotne znaczenie, ponieważ z jednej strony daje pogląd na ostateczny wynik leczenia, a z drugiej pozwala odpowiednio przygotować tkanki miękkie. Kluczową rolę odgrywa planowanie leczenia zapewniające długoczasowy sukces. W artykule pokazano, jak ważne jest uzupełnienie tymczasowe dla planowania estetyki i funkcji docelowej rekonstrukcji protetycznej.

142 Przegląd protokołów dezynfekcji powierzchni w stomatologii: update 2019

Mel Mupparapu, Karaan Raj M. Kothari

Dezynfekcja jest kluczowym aspektem opieki nad pacjentem w stomatologii. W czasach poprzedzających wiek XIX, substancje naturalne, takie jak kwasy, siarka, rtęć i różne metale zasadowe były bardzo cenione ze względu na ich zdolność do niszczenia patogenów. Ostatnio popularne stały się aerozole, spraye i chusteczki dezynfekujące zawierające silniejsze chemikalia, w tym czwartorzędowe związki amoniowe oraz aldehydy. Ponieważ aerozole tracą popularność ze względu na troskę o środowisko, chusteczki dezynfekujące stały się najbardziej zaufaną formą dezynfekcji w warunkach klinicznych. W artykule prześledzono historyczne, a także aktualne metody dezynfekcji powierzchni w stomatologii, a ponadto opisano – w oparciu o piśmiennictwo – różnice w sposobach dezynfekcji. W poniższym przeglądzie piśmiennictwa przestudiowano i podsumowano obecne wytyczne dotyczące praktyki klinicznej zgodnie z zaleceniami organizacji, takich jak stacje epidemiologiczne (Centers for Disease Control, CDC).

150 Jaki typ zwarcia należy zastosować w wykonywanych uzupełnieniach protetycznych?

Anna M. Dubojska-Gerber, Małgorzata Owoc

Właściwie „dobrany” do wykonywanego uzupełnienia protetycznego typ zwarcia gwarantuje zminimalizowanie
lub nawet całkowite wyeliminowanie przyszłych niepowodzeń, takich jak pękanie uzupełnień, brak ich stabilności na podłożu, utratę naturalnego filaru lub implantu, itp. Jako pomoc w planowaniu leczenia protetycznego i wykonywaniu uzupełnień protetycznych autorki proponują klasyfikację typów zwarcia w zależności od rodzaju uzupełnienia protetycznego oraz klasyfikację typów zwarcia w zależności od rozległości braków zębowych.

158 Wybór materiału w ramach wykonywania stałych rekonstrukcji protetycznych u pacjentów z bruksizmem

Marc Schmitter

Częstotliwość występowania bruksizmu nocnego jest na tyle duża, że zjawisko to ma znaczenie w kontekście
leczenia stomatologicznego. Podczas wykonywania rekonstrukcji protetycznej u pacjenta cierpiącego na to zaburzenie pojawia się pytanie, czy można u niego w ogóle zastosowywać uzupełnienia pełnoceramiczne lub inne uzupełnienia w kolorze zębów. Szczególnie materiały ceramiczne są dość kruche i tym samym bardziej narażone na niepowodzenia, zwłaszcza gdy stosuje się je jako materiały łączone. Dlatego wielu producentów nie dopuszcza ich stosowania u pacjentów cierpiących na bruksizm. Bardziej wskazane w tej grupie pacjentów są rekonstrukcje monolityczne, czy wykonane „w jednym kawałku”: korony pełnometalowe, ale także ceramika na bazie dwukrzemianu litu lub tlenku cyrkonu. Ponieważ korony pełnometalowe nie spełniają wymagań estetycznych, rzadko są akceptowane przez pacjentów. Dlatego coraz większą popularnością cieszy się ceramika na bazie dwukrzemianu litu lub tlenku cyrkonu. W artykule przedstawiono zalety i wady dostępnych materiałów oraz metodę pozwalającą zredukować interferencje okluzyjne, a tym samym występowanie obciążeń ekscentrycznych.

166 Wykonanie nowej protezy całkowitej metodą powielania CAD/CAM: opis przypadku

Adrian Weber, Frauke Müller, Patrick Zimmermann, Martin Schimmel

Z uwagi na zmiany demograficzne coraz częściej stajemy przed zadaniem protetycznego i stomatologicznego
zaopatrzenia pacjentów w bardzo zaawansowanym wieku. Jest to nie lada wyzwanie nie tylko ogólnomedyczne, lecz przede wszystkim koncepcyjne. I tak, ograniczona motoryka manualna i zdolność adaptacji sprawiają, że pacjenci po prostu boją się nowych uzupełnień protetycznych, co jest w zasadzie
równoznaczne z niepowodzeniem, zarówno dla pacjenta, jak i lekarza. Wskazaną alternatywą dla pacjentów w podeszłym wieku z obniżoną neuroplastycznością jest powielanie dotychczasowych protez. Cechą charakterystyczną tej sprawdzonej koncepcji nie jest pełne kopiowanie uzupełnienia protetycznego, lecz selektywne przenoszenie prawidłowych elementów z jednoczesną optymalizacją tych cech, które wymagają poprawy. Za pomocą skanowania 3D można pobierać wyciski, rejestrować zwarcie i ustawienie zębów wykorzystując cyfrową kopię starej protezy. Metoda ta jest dokładna i korzystna finansowo. Zmiany można przetestować w warunkach klinicznych, nie ponosząc pełnych kosztów związanych z wykonaniem nowego uzupełnienia protetycznego. Zapisanie cyfrowych danych protezy jest bardzo przydatne na przykład w przypadku utraty protezy. W artykule opisano nową cyfrową metodę powielania w ramach wykonania protez całkowitych.

176 Wycisk cyfrowy, digitalizowany czy tradycyjny?

Bernd Wöstmann, Maximiliane Amelie Schlenz

W dzisiejszych czasach uzupełnienia protetyczne można wykonywać na podstawie wycisku tradycyjnego lub cyfrowego. Możliwe jest także połączenie obu tych metod poprzez zeskanowanie modelu gipsowego w laboratorium protetycznym. Pod względem dokładności wycisk cyfrowy, zwłaszcza w przypadku mniejszych uzupełnień, pozwala uzyskać podobne wyniki jak wycisk tradycyjny, natomiast w przypadku całych łuków zębowych dokładność takich wycisków jest wprawdzie wystarczająca do przygotowania elementów pomocniczych, takich jak modele, szyny czy szablony chirurgiczne, jednak przy dużych uzupełnieniach wspartych na implantach bardziej korzystne są metody tradycyjne. Oprócz samego wycisku niektórzy producenci oferują już wiele innych funkcji, takich jak monitoring cyfrowy, czy diagnostyka próchnicy. W przyszłości wiele jeszcze zmieni się w tym obszarze, a wycisk cyfrowy w porównaniu do tradycyjnego będzie
dostarczał wiele dodatkowych informacji.

184 Nagły przypadek endodontyczny w praktyce stomatologicznej Część 1: Organizacja i diagnostyka

Gabriel Tulus, Stefan Verch, Dirk Zipprich, Paula Perlea, Carol Davila, Frank Sanner

Udzielenie pomocy pacjentowi z ostrymi dolegliwościami bólowymi ze strony zęba jest dla lekarza obligatoryjne
nie tylko ze względów etycznych, lecz także prawnych. Każdy pacjent zgłaszający się do gabinetu z ostrym bólem zęba ma prawo do leczenia. Leczenie powinno w maksymalnie szybkim czasie przynieść ulgę i nie powinno utrudniać lub uniemożliwiać przeprowadzenie dalszych zabiegów w przyszłości. W każdym takim przypadku należy szybko rozpoznać, czy jest to absolutny nagły przypadek, który wymaga natychmiastowego wdrożenia zabiegów stomatologicznych (na przykład uraz zęba z awulsją), czy jest to może względny przypadek nagły z pewnym buforem czasowym. Kluczem do skutecznego leczenia pacjentów z ostrymi dolegliwościami bólowymi jest szybka i prawidłowa diagnoza oraz właściwa organizacja gabinetu. W pierwszej części artykułu skoncentrowano się właśnie na tych aspektach.