Endodoncja.pl 1–2/2020

50 zł
Dostępność : Natychmiast

Numer podwójny WIOSNA–LATO

+ -
  • Oprawa: Miękka
  • Liczba stron: 124
  • ISSN: 1643-2177

SPIS TREŚCI:

Złamania korzenia
F. Eggmann, R. Weiger

W porównaniu z innymi urazami zębów złamania korzenia występują stosunkowo rzadko. Ponieważ kliniczny obraz złamania korzenia może być podobny do uszkodzenia z przemieszczeniem, bardzo istotne znaczenie ma w tym kontekście diagnostyka radiologiczna. Uwzględnić należy szczególne cechy obrazowania dwu- i trójwymiarowego. O wyborze metody leczenia decyduje położenie szczeliny złamania – w przypadku złamań śródwyrostkowych polega ono na repozycji i zszynowaniu koronowego segmentu. Dalsze postępowanie zależy od sytuacji po urazie. W przypadku powikłań endodontycznych, które na zdjęciu rentgenowskim są widoczne często w postaci ubytku bocznego na wysokości szczeliny złamania, stosuje się specjalne protokoły leczenia kanałowego segmentu koronowego. Czynnikami decydującymi o dobrej prognozie zębów ze złamaniem korzenia są stopień uszkodzenia z przemieszczeniem segmentu koronowego oraz wiek pacjenta.

11 Trudna diagnostyka różnicowa podłużnych złamań korzenia: opis dwóch przypadków
M. Göbbels

Do poprzecznych złamań korzenia dochodzi często po leczeniu endodontycznym, zaopatrzeniu zęba we wkład korzeniowy lub znacznej utracie tkanki twardej w wyniku próchnicy, leczenia protetycznego lub zabiegów chirurgicznych w obszarze wierzchołka korzenia. Osłabienie struktury zębiny może prowadzić do powstania mikropęknięć lub całkowitego złamania zęba, a w konsekwencji do jego utarty. Opisane w artykule dwa przypadki pokazują, jak wieloczynnikowa etiologia oraz różnorodność objawów utrudniają pierwotnie dokładną diagnostykę.

19 Usuwanie srebrnych sztyftów z kanału korzeniowego
M. Arnold

Sztyfty ze srebra były przez długi czas używane jako materiał do wypełniania kanałów korzeniowych. Dzięki nim osiągano długoterminową dezynfekcję pozostałych patologicznych mikroorganizmów. Były również łatwe do wprowadzenia do kanału. Przy złym uszczelnieniu kanału korozja sztyftu jest wyraźna, dlatego w przypadku powstającej infekcji wymagane jest jego usunięcie. Do metod usuwania zalicza się technikę zaplatania, technikę z użyciem igły oraz zastosowanie ultradźwięków. Najnowszą metodą jest technika pętlowa, która charakteryzuje się małą inwazyjnością przy usuwaniu głęboko złamanych fragmentów srebrnych sztyftów.

29 Leczenie późnych następstw urazów zębów: opis przypadku
B. Bengs

Złamania szkliwno-zębinowe bez obnażenia miazgi należą do najczęstszych urazów zębów przednich. Szybkie zaopatrzenie czasowe odsłoniętych struktur zębiny ma duże znaczenie dla uniknięcia infekcji miazgi. Przedstawiony poniżej opis przypadku pokazuje ryzyko oraz możliwe późniejsze następstwa niewystarczająco konsekwentnie przeprowadzonego leczenia pierwotnego oraz przedstawia sposób postępowania diagnostycznego, leczenia endodontycznego oraz przebieg gojenia.

35 Wybielanie zębów po urazie
M. Amato

Zęby po urazie mogą ulec przebarwieniom na kolor szarawy lub żółtawy. Zmiany takie mogą być spowodowane martwicą miazgi lub materiałami zastosowanymi w ramach leczenia endodontycznego. Taki problem estetyczny można często rozwiązać przez wybielenie zęba, zanim sięgniemy po rekonstrukcję protetyczną. Wybielanie wewnętrzne techniką walking-bleach daje bardzo dobre wyniki i jest bardzo skuteczne w przypadku zębów leczonych endodontycznie. W niektórych sytuacjach pewną opcją leczenia może być także wybielanie zewnętrzne.

41 Leczenie zewnętrznej resorpcji przyszyjkowej, a następnie wybielanie wewnętrzne: opis przypadku
J. Stemmann

Inwazyjne resorpcje przyszyjkowe mogą być skutkiem różnych zdarzeń, takich jak urazy zębów, leczenie ortodontyczne lub wybielanie wewnętrzne. Ze względu na brak dolegliwości klinicznych często diagnozuje się je przypadkowo, na podstawie wykonywanych rutynowo zdjęć rentgenowskich lub podczas profesjonalnego czyszczenia zębów czy systematycznego leczenia zapalenia przyzębia. Istotne znaczenie dla leczenia i prognozy ma maksymalnie wczesne rozpoznanie schorzenia. W artykule zaprezentowano powtórne leczenie endodontyczne górnego siekacza przyśrodkowego po urazie, a następnie wewnętrzne wybielanie oraz kontrolę inwazyjnej resorpcji przyszyjkowej.

51 Aktywność przeciwdrobnoustrojowa ekstraktów z Azadirachta indica (miodli indyjskiej) i Salvadora persica (miswaku) jako środków do płukania kanałów korzeniowych
F.M. Al Qarni, F.M. ElFasakhany, L.M. Kenawi, A.M. Moustafa

Celem badania była ocena in vitro aktywności przeciwdrobnoustrojowej wyciągów z Azadirachta indica (miodli indyjskiej) i Salvadora persica (miswaku) jako środków do płukania kanałów korzeniowych przeciwko Enterococcus faecalis w porównaniu z roztworem NaOCl. Materiały i metody: W 50 zębach jednokanałowych poszerzono kanały korzeniowe do rozmiaru ISO 40 za pomocą pilników K-file. Każdy z kanałów został wysterylizowany w autoklawie w szklanej probówce zawierającej 3 ml bulionu mózgowo-sercowego. Przygotowano wyciąg z liści miodli indyjskiej oraz miswaku przy użyciu czystego alkoholu etylowego. Po zakażeniu kanałów E. faecalis, próbki zostały podzielone na pięć grup w zależności od użytego roztworu: fizjologiczny roztwór soli (grupa A), roztwór NaOCl (grupa B), wyciąg z liści miodli indyjskiej (grupa C), wyciąg z miswaku (grupa D) oraz połączenie NaOCl z wyciągiem z liści miodli indyjskiej (grupa E). Próbki mikrobiologiczne zostały pobrane z każdego kanału korzeniowego oraz policzono ilość kolonii bakteryjnych E. faecalis, co wyrażono jako CFU (jednostki tworzące kolonię). Wyniki: Liczba CFU była statystycznie istotna pomiędzy grupami (P = 0,001). Najniższa wartość CFU została odnotowana dla grupy E. Wnioski: Wyciąg z liści miodli indyjskiej może być używany jako środek do płukania kanałów korzeniowych charakteryzujący się skutecznymi właściwościami przeciwdrobnoustrojowymi przeciw E. faecalis. Połączenie środków ziołowych i chemicznych może wywołać synergistyczne działanie przeciwdrobnoustrojowe.

63 Trzy oddzielne kanały mezjalno-policzkowe w drugim trzonowcu szczęki: opis przypadku
Eva Wischmann

W artykule opisano przykład rekonstrukcji silnie zniszczonego próchnicowo drugiego trzonowca szczęki w postaci adhezyjnego wypełnienia podkładowego. Podczas leczenia odnaleziono i poszerzono pod mikroskopem drugi i trzeci kanał mezjalno-policzkowy.

69 Jaką decyzję podjęliby Państwo? Leczenie po poprzecznym złamaniu korzenia w wyniku urazu
Thomas Beyl, Gabriel Tulus

71 Diagnostyka radiologiczna: resorpcje wewnętrzne – aspekty ogólne i radiologiczne
Sebastian Bürklein

Resorpcja wewnętrzna to raczej rzadki i zwykle bezobjawowy proces o niedokładnie określonej etiologii
i patogenezie. Odpowiednią diagnozę i planowanie leczenia umożliwiają wysokiej jakości zdjęcia rentgenowskie (okolicy okołowierzchołkowej – pod kątem prostym i w projekcji ekscentrycznej) oraz bardziej zaawansowane metody obrazowania (DVT). Prawidłowy wywiad z pacjentem, wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie mogą zapobiec utracie zęba.

77 Wskazania i możliwości zastosowania cyfrowej tomografii objętościowej w endodoncji
Peter Kiefner

Najważniejszym warunkiem skutecznej diagnostyki i leczenia endodontycznego jest dokładna rejestracja rzeczywistej anatomii systemu endodontycznego. Cyfrowa tomografia objętościowa (DVT) znacznie poprawiła możliwości diagnostyczne w endodoncji, ponieważ pozwala na dokładne, trójwymiarowe przedstawienie różnych warunków anatomicznych leczonych zębów. Dzięki temu można jednoznacznie odnaleźć i uwidocznić zakrzywienia kanałów w płaszczyźnie policzkowo-językowej, obliteracje, zębiniaki, dodatkowe kanały, zmiany resorpcyjne, złamane instrumenty, itp. Ceną za lepszej jakości zdjęcia jest jednak większa dawka promieniowania niż w przypadku tradycyjnych dwuwymiarowych zdjęć rentgenowskich, dlatego należy restrykcyjnie podchodzić do kwestii wskazań dla zastosowania techniki DVT.

91 Jaką decyzję podjęliby Państwo? Rozwiązanie przypadku ze strony 69
Thomas Beyl, Gabriel Tulus

95 Nie ma czasu po COVID-19, jedynie przed i teraz
Matthias Tröltzsch, Markus Tröltzsch

W artykule próbowaliśmy podsumować dostępne i merytoryczne informacje naukowe na temat SARS-
-CoV-2, aby dogłębnie ocenić obecną sytuację. Nasza klinika znajduje się w Ansbach w Bawarii, w Niemczech, a większość naszej pracy stanowi chirurgia stomatologiczna i szczękowo-twarzowa, ale także stomatologia. Naszym głównym celem są następujące obszary: augmentacja kości i tkanek oraz implantologia u obciążonych
pacjentów; wszelkiego rodzaju chirurgiczne i niechirurgiczne leczenie patologii kości szczęk; chirurgiczne i niechirurgiczne leczenie chorób zatok nosowych i przynosowych oraz onkologia głowy i szyi. W naszym kraju gabinety stomatologiczne i lekarskie są otwarte podczas kryzysu spowodowanego koronawirusem zgodnie
z wytycznymi Instytutu Roberta Kocha (RKI, najwyższy niemiecki organ do spraw zdrowia), z którymi
całkowicie się zgadzamy.

101 Ekstruzja chirurgiczna w przypadku poprzecznego złamania korzenia w okolicy przyszyjkowej: opis przypadku
Franziska Haupt, Anna Hübscher, Petra Santander, Steffi Baxter

Zęby po urazie z poprzecznym złamaniem korzenia w okolicy przyszyjkowej stanowią dla lekarza bardzo duże wyzwanie. Ponieważ szpara złamania znajduje się blisko wyrostka zębodołowego, należy zwrócić szczególną uwagę na aspekty biologiczne i protetyczne. Często zachowanie zęba wymaga jego ekstruzji, aby znalazł się w położeniu umożliwiającym wykonanie uzupełnienia protetycznego. W artykule opisano leczenie siekacza bocznego szczęki z poprzecznym złamaniem korzenia w obszarze przyszyjkowym, który odbudowano protetyczne po wcześniejszej ekstruzji chirurgicznej.

109 Tymczasowe zaopatrzenie zębów leczonych endodontycznie – prosta sprawa czy ważny etap leczenia?
Christian R. Gernhardt, Henrike Jäger, Karolin Brandt

Istotnym aspektem każdego leczenia endodontycznego jest tymczasowe, prowizoryczne zamknięcie otworu trepanacyjnego. Zamknięcie systemu endodontycznego jest ważne nie tylko w okresie pomiędzy kolejnymi wizytami aż do obturacji, lecz także jako docelowe zamknięcie po zakończeniu leczenia endodontycznego do momentu wykonania ostatecznego uzupełnienia protetycznego. Nadrzędnym celem jest stworzenie szczelnego, chroniącego przed bakteriami zamknięcia, które będzie stabilne także przy obciążeniu okluzyjnym. Bardziej korzystne pod względem szczelności i zabezpieczenia przed bakteriami są materiały adhezyjne niż tradycyjne. Technika wielowarstwowa to dobre rozwiązanie kompromisowe, pozwalające na zmniejszenie zużycia materiałów, nakładu pracy, a tym samym i kosztów. Materiały na bazie tlenku cynku i siarczanu wapnia zapewniają bardzo dobre zabezpieczenie przed bakteriami na krótko, nie nadają się jednak do stosowania na dłuższy czas. Jeżeli konieczne jest zabezpieczenie odpowiedniej ilości miejsca, zamiast kuleczek waty należy użyć kuleczek z gąbki lub – jeszcze lepiej – taśmę teflonową.